اصلاح سطح نانوذرات نقره براي برهم‌کنش با سلول‌هاي زيستي
محققان ترکيه‌اي با استفاده از ليگندهاي زيستي موفق شدند از سميت نانوذرات
نقره بکاهند و از آنها به‌منظور هدف‌گيري سلول‌هاي سرطاني استفاده کنند.
نانوذرات نقره به‌دليل خاصيت ميکروب‌کشي، کاربردها بسياري پيدا و طرفداران
بسياري را در حوزه‌ي نانوپزشکي به خود جلب کرده‌است. يکي از مسائل بسيار
مهم در استفاده از نانوذرات، شيمي سطح آن است که با تغيير آن مي‌توان خواص
نانوذرات نقره را دستخوش تغيير کرد؛ بنابراين پژوهشگران در جستجوي
پليمرها، ماکرومولکول‌ها و ليگاندهاي زيستي هستند تا با پوشاندن سطح
نانوذرات نقره به‌صورتي هدفمند از آنها استفاده کنند؛ البته پيش از اين از
اليگونکلئوتيدها، کربوهيدرات‌ها و پپتيد‌ها براي تغيير شيمي سطح فلزات
نوبل نظير طلا و نقره براي کاربردهاي گوناگون استفاده شده‌است. اما تاکنون
هيچ گزارشي مبني بر استفاده از نانوذرات عامل‌دارشده در درمان، منتشر
نشده‌است.
شمايي از يک نانوژنراتور قابل لوله‌اي شدني که از نانوميله‌هاي اکسيد روي پيزوالکتريک قرار گرفته بين دو صفحه گرافني تشکيل شده است.
به‌‌رغم سمي بودن نقره براي سلول‌هاي يوکاريوت‌ها، از ديرباز خواص شفابخش
اين عنصر شناخته‌شده بوده که اکنون پژوهشگران ترکيه‌اي درصدد بهره گرفتن
از اين خواص در بخش درمان و کاستن از سميت نقره به کمک اصلاح شيمي سطح آن
هستند.
يک گروه تحقيقاتي در دانشگاه يديتپ استانبول ثابت کرد که مي‌توان با
عامل‌دار کردن نانوذرات نقره از آن در هدف‌گيري سلول‌ها استفاده کرد؛
به‌طوري که سميت اين نانوذرات نيز به شکل چشمگيري کاهش يابد. آنها همچنين
نشان دادند که با استفاده از نانوذرات نقره‌ي اصلاح‌شده با لاکتوز مي‌توان
به‌صورت انتخابي سلول‌هاي يوکاريوت‌ها را مورد هدف قرار داد و با اين کار
مي‌توان روش‌هاي درماني يا تصويربرداري مبتني بر اين نانوذرات را بنياد
نهاد. نانوذرات نقره داراي خواص پلازمونيک هستند و مي‌توانند نور را جذب
کرده و يا آن را پراش دهند. از نور پراش‌يافته مي‌توان در تصويربرداري و
از نور جذب‌شده در کشتن سلول‌هاي سرطاني بهره جست.
اين گروه تحقيقاتي 3 يافته‌ي اصلي دارند:
1- زيست‌مولکول‌هايي نظير کربوهيدرات‌ها و اليگونوکلئوتيدها قادرند که
خودبه‌خود به نانوذرات نقره بچسبند و با فراهم کردن امکان ايجاد چند عامل
روي نانوذرات نقره آنها را مستعد هدف‌گيري سلول‌هاي متفاوتي کنند؛
2- اتصال ليگند مناسب به نانوذره، مي‌تواند به کاهش سميت آن کمک کند؛
3- نتايج آزمايشگاهي نشان مي‌دهد که ليگندهاي مبتني بر کربوهيدرات
مي‌تواند در هدف‌گيري انتخابي سلول‌هاي سرطاني (خواه با روش گرمايي، خواه
رهاسازي) به کار رود.
گفتني است اين آزمايش‌ها بايد درون بدن نيز انجام گيرد.
آخرين نتايج کار اين گروه تحقيقاتي نشان مي‌دهد که 5 ساعت ابتدايي
مهم‌ترين زمان براي جذب نانوذره محسوب مي‌شود. براي کاهش سميت نانوذره،
ليگندهاي گلوکز، لاکتوز و اليگونوکئوتيدها يا ترکيبي از آنها مي‌تواند
مؤثر باشد.
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم اسفند ۱۳۸۹ ساعت 14:54 توسط پرويز پناهي
|
کارشناسی ارشد بیومتریال