نانو کپسولها
|
نانوکپسول به هر نانوذرهاي گفته ميشود که داراي يک پوسته و يک فضاي خالي جهت قرار دادن مواد مورد نظر در داخل آن باشد. روشهاي ساخت: فرآيندهاي اصلي ساخت کپسولها شکل عمومي يکساني دارند: از يک امولسيون روغن در آب يا آب در روغن براي خلق به ترتيب نانوکپسولهاي روغني و آبي استفاده ميشود. زمينه کاربرد کپسولها به نوع امولسيون مورد استفاده بستگي دارد؛ مثلاً تزريق وريدي مستلزم استفاده از نانوکپسولهاي آبي است ، بنابراين براي ساخت کپسولهاي مذکور بايستي از امولسيون آب در روغن استفاده شود. با اين حال، طبيعت مواد کپسوله شده- يعني آبدوست يا آبگريز بودن آنها- نيز نوع نانوکپسول مورد نياز را ديکته ميکند. كه ممکن است با کاربرد مورد نظر تطابق نداشته باشد. روکشدهي کپسولها با لايههاي ديگر ممکن است اين مغايرت را رفع نمايد. براي روکشدهي ميتوان از پروتئينها، پليمرها و ديگر مواد طبيعي و مصنوعي سود جست و آنها را بر حسب خواص گوناگوني به غير از آبدوستي يا آبگريزي، نظير چسبندگي، مقاومت در برابر محيطهاي مختلف و غيره انتخاب کرد. علاوه بر اين، ميتوان از کپسولهاي موقتي (يا الگوها) به عنوان شالوده لايههاي ديگر استفاده کرده و سپس آنها را از بين ببرد. شرايط ساخت نانوکپسولها بحراني و حاد نيست و به همين علت از منظر زيستشناسي، داراي جذابيت خاصي براي رسانش مواد زيستي حساس ميباشند. عبارتند از:
اخيراً از پليمرها براي ساخت نانوکپسولها استفاده شده است. فرآيند اصلي ساخت اين نانوکپسولها پليمريزاسيون امولسيوني ميباشد. هم اکنون ميتوان نانوکپسولهاي پليمري را در اندازهها و اشکال گوناگون و در مقادير مناسب توليد کرد. سپس با الصاق يا جايدهي يک مولکول خاص در ديواره اين نانوکپسولها، آنها را "کارکردي" نمود. كاربرد: اين نانوکپسولها ميتوانند به صورت ماشه يك سيستم دارورساني هدفمند عمل كرده و در پاسخ به يک زيستمولکول خاص، محتواي نانوکپسول را آزاد نمايند. کپسولهاي پليمري بر خلاف نانوامولسيونها با پيوندهاي کووالانسي قدرتمندي به يکديگر ميچسبند و بنابراين از استحکام خاصي برخوردارند. بسياري از نانوکپسولها در هر دو شکل مايع و خشک پايدارند. | |
|
نانوكپسولهاي كربني |
شماي يك مولكول بدام افتاده در نانوكپسول |
کارشناسی ارشد بیومتریال