برگرفته شده از سایت      http://www.irbme.ir      

زمان قرن هفدهم ، انتقال خون برای جبران تلفات ناشی از  زخم ها ، زایمان ها و ... یا در نتیجه مشکلات درمانی که ممکن است از انتقال خون حاصل آید ، مورد توجه فرآیندی برای تکمیل درصد اطمینان انتقال خون ، مورد توجه بوده است .

وقتی صحبت از عرضه ی خون مصنوعی به میان آمد گرفتاری های ساخت آن به صورت تمایل اولیه دانشمندان به استفاده از هموگلوبین به صورت یک حامل اکسیژن در پلاسمای خون مطرح کرد .

تلاش های اولیه دانشمندان مبنی بر امتحان و آزمایش این محصول مصنوعی ، سبب مرگ کسانی که روی آنها test  شده بود ، شد . بنابر این  دانشمندان در پی ساختن محصولی شدند که چندان هم مصنوعی نباشد .

artificial-blood

در دهه ی 1960 دکتر کلارک شروع به بررسی  دسته ای از ترکیبات موسوم به پر فلور کربن کردند  . اکسیژن تقریبا برابر توانایی انحلال بیشتر از پلاسما در محلول های پر فلور کربن دارد . در نتیجه مقدار اکسیژن حل شده در پلاسما ممکن است برای ادامه زندگی کافی باشد بدون آنکه نیازی برای هموگلوبین RBC   باشد که اکسیژن اضافی را فراهم کند .

طبیعت هیدروفوبیک این ترکیبات مستلزم توسعه بعدی امولسیون های پر فلور کربن قبل از در نظر گرفتن این ترکیبات برای استفاده بصورت یک حامل اکسیژن پلاسما است .

فیزیولوژی انتقال اکسیژن در  هموگلوبین خون :

انتقال اکسیژن تابعی از هموگلوبین حاوی اریتروسیت است . قسمت هم ( آهن ) از ملکولی هموگلوبین امکان اتصال و انتشار اکسیژن را میدهد که بستگی به کشش اکسیژن نسبی دارد که با آن هموگلوبین در تماس است .

 ساختار تترامیک قسمت پروتئین به هموگلوبین امکان اتصال 4 ملکولی را در داخل بسته ها ی اتصالی در هر واحد فرعی پروتئین میدهد .

 تغییر شکل توانایی اکسیژن برا ی اتصال به هموگلوبین بهطور طبیعی رخ میدهد . اندر کنش های اکسیژن هموگلوبین  ، منجر به تغییرات تطبیقی ساختاری ف برای آسان کردن بار گذاری و بار بری اکسیژن در گردش خون دستگاه تنفسی و بافت های پیرامون میشود .

 راند مان پیوند اکسیژن و انتشار آن میتواند توسط موازنه ی اسید و باز ، فشار جزئی اکسید کربن ، دما و 2/3 دی فسفوگلیسرات تغییر داده شود . جابجایی حاصله از منفی تفکیک هموگلوبین به صورت یک مکانیسم تنظیمی طبیعی برای تحویل اکسیژن به بافتها عمل میکند . 

تلاش های اولیه محلول های هموگلوبین آزاد ، سود کمی برا ی بیماران دارای این مولکولهای هموگلوبین تعدیل نشده ، نشان دادند که ناشی از تمایل زیاد اکسیژن برای هموگلوبین پلاسما است . تحقیق بعدی اسلوب شناسی های مختلفی را نشان داده است که در تغییر دادن تمایل پیوندی هموگلوبین از اکسیژن برای تحویل دادن اکسیژن به بافتهای پیرامونی موثر هستند . لیگاندهایی از قبیل                       وقتی که به منحنی هموگلوبین متصل میشوند تمایل (                   اکسیژن ) را تغییر دهند و منحنی تفکیک را به سمت راست جابجا میکنند . کاهش در                 اکسیژن تحت تاثیر این تغییرات ، هموگلوبین پلاسما را قادر میسازد تا اکسیژن را به بافتها ی پیرامون تحویل دهد .

 

کلیاتی راجع به خون مصنوعی :

همان طور که میدانیم یک تعویض یا تزریق خون طبیعی ممکن است باعث سرایت بیماریهای مثل ایدز ، هپاتیت و .... شود . بعضی از محققان سوئدی خون مصنوعی را روی هشت بیمار امتحان و آزمایش کردند که با پیشرفت ساخت اجزای مصنوعی ، هیچ خطری دریافت کنند گان را تهدید نکرد . در واقع خون مصنوعی ساختار پودر مانند دارد و این پودر سالها میتواند نگهداری شود . بالعکس خون طبیعی که با شرایط سخت و بعضی مواد افزودنی برای مدتی کوتاه میتوان در مراکز مخصوصی آنها را نگهداری کرد .

پزشکان جهان با خون اهدایی مشکلات خاصی دارند ، خون یک امر حیاتی برای حفظ بیماران است ولی هنوز افراد کمی حاضر میشوند خونشان را اهدا کنند و بانک های خون فقط میتوانند این خون را تا 24 ساعت خارج از بدن بیمار نگهداری کنند .

خون مصنوعی از خون طبیعی ساخته میشود . دانشمندان ماده اصلی اکسیژن حامل هموگلوبین را از سلول های قرمز خون  جدا کردند و به یک ماده ترکیبی مصنوعی بنام پلی اتیلن گلیکول PEG  چسبانده اند که خون مصنوعی  حاصل که به شکل پودر است سالها قابل نگهداری است و هنگام استفاده میتوان آن را با موادی که در بدن واکنش ایجاد نمیکنند مثل سرم فیزیولوژی مخلوط کرده و تزریق کرد .

اغلب خون های ذخیره شده نمی توانند استفاده شوند ، زیرا بسیاری از آنها به علت نداشتن همخوانی گروه خونی یا به علت عفونت فاسد میشوند .

اما این مشکل بوسیله خون مصنوعی بر طرف شده است . خون مصنوعی نه تنها میتواند بدون تست خون فرد گیرنده به بدن او تزریق شود بلکه بعید به نظر میرسد که بتواند ویروس ها را با خود حمل کند .

 دکتر lafolie   میگوید : ضروری نیست که فقط از خون انسان خون مصنوعی تهیه شود بلکه میتوانیم از خون همه ی پستانداران خون مصنوعی را تولید کنیم . زیرا ما خون واقعی پستانداران را مصرف نمیکنیم بلکه هموگلوبین خون آنها با پوشش PEG را مورد استفاده قرار میدهیم .

 دو تا سه سال است که از شروع تحقیقات در مورد خون مصنوعی میگذرد و هنوز زمانی زیاد برای تحقیقات در این زمینه وجود دارد تا خون مصنوعی وارد بازار شود و بتواند در تمام کشور های دنیا نمایندگی فروش داشته باشد .

 این پودر میتواند با مایعات داخل بدن مخلوط شده و در مواقع ضروری و صرف نظر از نوع گروه خونی بیمار به او تزریق شود .

آمبولانسها به علت نداشتن شرایط نگهداری خون طبیعی و به علت کم بودن عمر خون طبیعی ، خون مایع را حمل نمیکنند .

برای جبران کاهش فشار خون فرد آسیب دیده ، با تزریقات مایعات و سرم به داخل بدن سعی میکنند  که فشار خون را به حالت طبیعی برگردانند ، ولی این مایعات نمی توانند کار خون را انجام دهند . زیرا صرفا  باعث نگه داشتن فشار خون میشود و کار حمل اکسیژن در بدن بیمار با مشکل مواجه میشود . بنابر این ارگانهایی که به اکسیژن نیاز شدید دارند مانند مغز در این موارد دچار آسیب های جدی میشوند .

خون مصنوعی در واقع از گلبول های قرمز خون طبیعی ساخته میشود و بعد از 24 ساعت در بدن متلاشی می شود و جای خود را به خون طبیعی میدهد . بنابراین در این موارد اورژانس میتواند از آن بهره مند شود .

 آزمایشات دانشمندان مبنی بر اینکه از کدام پستاندار میتوان برای استفاده از هموگلوبین خونشان برای تحقیق و تکمیل این مطلب ادامه دارد . تحقیقات جدید نشان داده است که از خون کروکودیل که به وسیله روش های خاصی نظیر Nuclear Magnetic Resonace    به بررسی این مطلب پرداختند .